Opowieść

Giulio wskazuje rysunek. „W opisywanym przez nas układzie z trzema wyjściami z pasty oddziela się oliwę, wodę zawartą w oliwkach, nazywaną wodą wegetacyjną, oraz wytłoki”.

„Co to są wytłoki?” — pyta Ada. „Zawierają części miąższu, skórki i pestki. Zostają w nich też woda i trochę oliwy. Nie są całkiem suche”.

„A woda?” — pyta Sami. „W oliwkach już jest woda. Oddziela się podczas przetwarzania. Dorośli ją zbierają i zajmują się jej dalszą drogą”.

Rumo śledzi palcem trzy drogi. „Żadna strzałka nie znika.

Musimy wiedzieć, dokąd trafia każda część”.

„Co jest przy drugim wylocie?” — pyta Sami. Kierowniczka wskazuje wytłoki na schemacie: zawierają części miąższu i pestki oraz ilość wody zależną od systemu. „W niektórych zakładach woda wypływa też osobną drogą”. Curiosone podaje nazwę: „Woda już zawarta w oliwkach nazywa się wodą wegetacyjną. To inna woda niż ta używana do mycia”. W systemach dwufazowych dużo tej wody zostaje w wilgotnych wytłokach. W systemach trójfazowych rozdziela się oliwę, część wodną i wytłoki. W wytłokach może też zostać trochę oliwy. Ada używa innych kolorów dla oliwy i resztek. Rumo zauważa, że rysunek butelki pokazuje tylko część pracy.

„To, co zostaje, też musi mieć właściwą drogę” — mówi. Tila kiwa głową.

Dorośli zajmują się wszystkimi materiałami, nie tylko oliwą, która trafi na stół. Leo zostawia na kartce strzałkę, którą trzeba jeszcze wyjaśnić. Wrócą do tego tematu.