Opowieść

Rumo pamięta bochenek z poprzedniej opowieści. Zostało kilka kromek, bo zdecydował za wszystkich. Tym razem słucha. Tila doprawia posiłek odpowiednio do potrzeb. Nie nalewa jej dużo dla zabawy. Leo prosi o jeszcze jedną małą porcję przygotowanego jedzenia. Czeka na odpowiedź dorosłego. Sami patrzy na dno swojego talerza.

„A jeśli coś zostanie?” Dorośli decydują, co można bezpiecznie przechować i co zrobić z resztą. Ada rysuje dłoń, która ostrożnie podaje jedzenie. Niemarnowanie jedzenia nie oznacza, że trzeba jeść więcej, niż się potrzebuje. Rumo zakręca butelkę. To mały gest. Chroni jednak długą podróż.